DreamChaser's Factory~ บล็อกมืดๆ ของคนม่วงๆ ~

Title : Red Lily
Pairing : Lavi x Yu, Tyki x Lavi
Fandom : D.Gray-Man
Rate : รั่ว~ (นั่นมันใช่ประเภทเรทเรอะ!)


รัตติกาลที่ ๔๒

   โอ้พระชนนีของพระเป็นเจ้า ชาวเราหลบมาพึ่งท่าน
   โปรดอย่าเมินเฉยต่อคำวิงวินในยามทุกข์ร้อนของเรา
   แต่โปรดช่วยให้เราพ้นภัยทั้งสิ้นเสมอเทอญ ท่านศรีพรมจารีผู้ทรงบุญ

   บทสวดภาวนาจบลงพร้อมกับที่น้ำตาเลือดหลั่งจากดวงตารูปปั้นพระแม่มารีย์

   “ทางนั้นเขาเอะอะอะไรกันน่ะครับ ไปดูกันมั้ยครับทิกี้” อเลนชวน ที่โบสถ์ข้างหน้านี่รู้สึกว่าผู้คนดูจะแตกตื่นผิดปกติ
   “ฉันไม่ชอบโบสถ์” ทิกี้ปฏิเสธ ถึงเวลาออกไปร่อนเร่จะพักตามโบสถ์ร้างบ้าง แต่ถ้าเป็นไปได้เขาก็ไม่อยากเข้าใกล้
   “...ขอโทษนะครับ” หลายครั้งที่ลืมไป ว่าทิกี้เป็นโนอาซึ่งเป็นศัตรูกับเอ็กโซซิสต์ซึ่งรับใช้พระเจ้า

   ซึมได้เดี๋ยวเดียว ก็มีคนมาส่งบิลทวงเงิน
   ก่อร่างสร้างหนี้ By ครอส มาเรี่ยนตามเคย
   อาจารย์!!!!! จะจองเวรผมตลอดชาติเลยใช่มั้ยครับเนี่ย
   เงินที่ได้มาจากคาสิโนจะลอยลิบแล้วหรือนี่...
   แล้วไอเดียเจิดจ้าก็บังเกิด...
   เขาโดนโยนหนี้มาก็โยนหนี้ต่อซะสิฟะ...
   จอมมารถั่วงอกคัมแบ็ค!!!
   แฝดนรกเอ๋ย เจ้าคือลูกหนี้คนต่อไป ต่อไป ต่อไป ต่อไป~ (ทำนองทายาทอสูรเจ้าเก่า)

   ถั่วงอกกลายเป็นจอมมารไปอีกแล้ว
   ทิกี้เหงื่อตกแต่ก็ยิ้มออก...
   เสนาธิการครอส มาเรี่ยน เหมือนจะรู้จังหวะในการส่งหนี้มาให้จังนะ
   รู้สึกดีที่อเลนเลิกทำตัวซึมเศร้าได้แล้ว...
   เวลาที่เธอจะร้องไห้หรือทำหน้าเศร้าๆ ได้น่ะ ควรจะเป็นเหตุผลที่เป็นเรื่องของฉันเท่านั้นนะรู้มั้ย

   สองคน...
   หนึ่งทางเดิน...
   จับมือเอาไว้ แล้วปล่อยวางจากสงคราม
   ปล่อยให้โลกหมุนไปอย่างที่ควรจะเป็น...
   หลบลี้จากความจริงสีเลือดของไฟสงคราม
   เข้าสู่ความฝันที่มีแค่เพียงเราสองคน
   แม้สักวันอาจต้องลืมตาตื่น
   แต่ยามนี้ขอหลับฝันถึงความสุขที่ฉาบฉวย

   แม้จะหลับตา
   แม้จะวิ่งหนี
   วงเวียนแห่งชีวิตและความตายก็ไล่ตามเข้ามาอย่างไม่เคยปราณี

   “ชินกับที่นี่หรือยังเท็นกะ” เจ้าบ้านพยายามทำแต้มให้ตัวเอง
   “เมี้ยววว~~~~” แมวส้มไถคางกับขาคนถาม
   “ว้ากกก!!! อย่าไปยุ่งกับมันนะลูก” ราวี่อุ้มเท็นกะหนีทันที แคว่กกก---  อนิจจาความรักของพ่อ โดนลูกข่วนหน้าแหกอีกแล้ว~!!!!!
   “นายจับเท็นกะแรงเกินไปแล้วนะราวี่” คันดะก็เข้าข้างลูกทั้งชาติแหละ ทำกรรมไว้เองก็รับไปเอง
   “พ่อขอโทษ~” ราวี่สำนึกผิด
   ‘ไม่ใช่ทารกแมวแดงๆ แล้วสักหน่อยจะไปเจ็บได้ไงฟะแค่นั้น’ ถึงร่างมนุษย์จะเป็นเด็กตัวกระเปี๊ยกแต่เขาเป็นแมววัยรุ่นแล้วนะ! ไม่เจ็บ แต่สะใจที่ราวี่โดนแม่ด่า ...ระวีเอ๋ย หนทางสู่รัก(ของพ่อลูก)ยังอีกยาวไกล
   “เท็นกะ... พ่อขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย?” ราวี่เสียงอ่อย

   พ่อลูกไปคุยกันตามลำพัง

   “เท็นกะ ลูกชอบซิกนัสเขามากใช่มั้ย?” ไอ้เพื่อนบ้ามาหลงลูกเขาอย่างนี้ ให้มันบ่นเรื่องข้าวของพังตอนที่มาช่วงแรกๆ เหมือนเดิมยังดีซะกว่า ป๊ะป๋าเศร้าใจ

   แมวส้มพยักหน้า
   อ๊ากกกก ไม่ ใครก็ได้บอกทีว่ามันไม่จริง!!!

   “ก็เขาเลี้ยงทูน่าตั้งเยอะ” แมวส้มคิดแต่เรื่องของเซ่น

   นังดรีมเอนเตอร์เทนเม้นต์ภูมิใจเสนอภาพยนตร์ซี่รี่ส์ ‘รักนี้มีกรรมใจนี้มีเวร’
   ความรักของป๊ะป๋านานๆ จะได้รับกลับคืนมาบ้างซะที...
   ส่วนความรักของคนอยากเลี้ยงต้อยลูกแมวนั้นบุญมีแต่กรรมบัง...
   เนื่องจากลูกแมวยังเด็กไปไม่ค่อยเข้าถึงความรักแบบหนุ่มสาวสักเท่าไหร่

   “.........” ค่อยยังชั่ว ไร้เดียงสาต่อไปเถอะนะลูกเอ๋ย!

   ว่างๆ ลูกแมวส้มก็หาเรื่องแกล้งป๊ะป๋าตามเคยทุกที
   มีเวลาพักรบอยู่ช่วงเดียวคือช่วงที่ให้ราวี่สอนหนังสือให้
   เขาอยากเรียนรู้อะไรอีกหลายอย่าง
   อย่างน้อยเจ้าราวี่มันก็มีดีกับเขาบ้างล่ะนะที่เก่งพอจะสอนเรื่องที่เขาสงสัยได้

   คันดะมาแอบดูการเรียนของลูก...
   ถ้าไม่เป็นบุ๊คแมนหรือเอ็กโซซิสต์ ราวี่น่าจะไปเป็นครูนะ ดูเหมาะดี

   “ไม่เข้าไปหาสองคนนั้นเหรอ?” ซิกนัสถามคนที่กำลังด้อมๆ มองๆ
   “ฉันดูเฉยๆ ดีกว่า” อยากให้เท็นกะกับราวี่สนิทสนมกันมากๆ

   บอกตามตรงว่าเห็นราวี่โดนแกล้งแล้วสมน้ำหน้า
   แต่โดนบ่อยๆ เขาก็สงสาร ...เรื่องที่ผ่านมาก็ให้มันแล้วไปแล้วเถอะ
   ราวี่ก็ใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองมาเยอะแล้วด้วย

   “มาคุยเรื่องของนายกันดีกว่า” คันดะเปลี่ยนตัวคนที่เป็นหัวข้อเรื่อง
   “ฉัน?” ซิกนัสชีหน้าตัวเอง
   “นายชอบเท็นกะจริงๆ หรือแค่เล่นๆ” คันดะคาดคั้น ถึงจะเป็นผู้มีพระคุณให้ที่ซุกหัวนอน เขาก็ไม่อยากให้มาทำเป็นเล่นกับเท็นกะ “ถ้าเล่นๆ ก็เลิกทำซะ”
   “เห็นฉันแกล้งราวี่แล้วทนไม่ได้เหรอ?” พยายามจะพูดให้ขำ แต่แม่แมวไม่ขำด้วย
   “ฉันอยากให้นายเลิกยุ่งกับเท็นกะถ้าไม่ได้มีใจจริงๆ” สักวันเท็นกะจะมีคนที่สำคัญกว่าเขา คนที่จะเป็นคนรักของเท็นกะในอนาคต คนที่จะช่วยดึงเท็นกะเอาไว้ไม่ให้ตกไปในก้นบึ้งของความมืด เขาไม่อยากให้เท็นกะต้องมาหวั่นไหวกับคนที่เห็นเป็นเรื่องเล่นๆ
   “...เฮ้อ...... เธอกับราวี่นี่เป็นพ่อแม่ที่หวงลูกจังเลยนะ”
   “!!” พูดออย่างนี้หมายความว่าแค่เล่นๆ จริงๆ สินะ
   “ท่าทางฉันน่ะเหมือนล้อเล่นมากเลยเหรอ?” ดวงตาสีน้ำตาลอมทองสบตากับคันดะแล้วถามกลับ
   เออ! เหมือน! “......” คันดะเงียบรอว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อรึเปล่า
   “ถ้าฉันบอกว่าฉันเอาจริงล่ะ? จะว่ายังไง?”
   “ถ้าเป็นอย่างนั้น......ฉันจะให้เท็นกะเป็นคนตัดสินใจเอง” คันดะตอบ
   “งั้นก็ฝากตัวด้วยนะครับคุณแม่” มุเก็นยังอยู่อาจโดนสับหัวแบะได้ ข้อหาเรียกแม่ก่อนถึงเวลา!

- TBC -